รอ

posted on 09 Apr 2011 23:28 by indirect
 
 
 
หลายวันที่ผ่านมา ฉันเฝ้ารอคอยบางสิ่งบางอย่าง
 
ตั้งใจรอ อย่างใจจดใจจ่อ...
 
พยายามหาอะไรทำ เพื่อไม่ให้รู้สึกว่าวันนั้นมันดูยาวนานเกินไป
 
 
 
 
แม้วันทุกวันจะมี 24 ชั่วโมง
 
แต่วันสำหรับการรอคอยนั้น มันช่างยาวนานเหลือเกิน
 

 
 
ทุกคนคงจะเคยรู้สึกเช่นนี้  สำหรับการรอคอยอะไรบางอย่าง :)
 
 
 
 
 
เมื่อวันแห่งการรอคอยสิ้นสุดลง

...
 
.
 
 
ฉันได้แต่มอง นิ่ง  พยายามจะเข้าใจ
 
นี่หรือ.. .. . สิ่งที่ฉันรอคอยเฝ้ามองอย่างใจจดใจจ่อ
 

 

 
ใจนึง เสียใจ ใจนึง ช่างมัน ไม่เป็นไร
 
ความรู้สึกทั้งสองเหมือนถูกปั่นปนกันเป็นเนื้อเดียว
 
 
 
เสียใจ แต่ไม่เป็นไร
 
 
 
 
สิ่งๆนั้น เป็นเพียงแค่ตัวเลขไม่กี่หลัก ดูน้อยนิด แต่มีความหมายมากสำหรับอนาคตของฉัน
 
และฉันคงต้องเสี่ยงกับข้อมูลเหล่านั้น
 
 
 
 
หากฉันสมหวัง นั่นไม่ได้หมายถึงความสำเร็จ
เพียงแต่เป็นหนทางที่สู่ความสำเร็จที่ได้เลือกเดิน
 
หากฉันไม่สมหวัง แน่นอนว่ามันคงไม่ใช่ความล้มเหลว
หากแต่มันคือบททดสอบการจัดการปัญหาชีวิตดีๆบทหนึ่ง
 
 
 
 
อนาคตใครกันกำหนด
 
บุญ-กรรมนำทางเราหรือเปล่า
 
เราเลือกเองได้จริงหรือ
 
 
ยังคงเป็นความสงสัยที่ไม่เคยหาคำตอบ
 
 
 
...แอดมิชชั่นที่ฉันรอคอย


เธอ ฉัน เรา

posted on 28 Mar 2011 19:05 by indirect
 
ฉันเคยเป็นคนกลัวความรัก
ฉันกลัวการผิดหวัง เสียใจ
 
เปิดตา ปิดหัวใจ
 
 
 
แล้วคนๆนึงก็มาพร้อมกับความรู้สึกพิเศษ
 
 
 
ฉันมีความสุข
แค่เพียงได้มองเธอ
แค่เพียงได้นั่งอยู่ข้างเธอ
 
 
ฉันคิดถึงเธอ
รู้สึกดีๆกับเธอ
 
 
 
เธอคิดเช่นเดียวกับฉัน
 
 
 
 
เธอเติมและแต่งหัวใจของฉันให้สวยงาม
 
 
เหมือนกับแสงแดดที่หล่อเลี้ยงดอกไม้ให้ผลิบาน
 
 
ไม่มีแสงแดด ดอกไม้คงไม่สวยงาม
 
 
ส่องแสงมาที่ฉัน ส่งกลิ่นหอมแด่เธอ
อบอุ่น อิ่มเอม อบอวล
 


 
 
ความรักของเราเป็นไปตามคำที่ว่า Simply is the best
เรียบง่ายแหละ ดีที่สุด
 
 
เราไม่ค่อยทะเลาะกัน
ทุกอย่างเป็นไปด้วยความเข้าใจ
 
 
มีบางครั้ง ที่ฉันรู้สึกว่า รักเราไม่เท่ากัน
แต่ก็คิดได้ว่า มันไม่สำคัญเลยว่า จะรักมาก หรือรักน้อย
สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ เรายังรักกัน 
 
 
บางคน บางครั้ง บางเวลา
อาจมีสักคราที่เรานั้นเปลี่ยนไป
ด้วยเหตุผลต่างๆนาๆร้อยแปดและพันเก้า

 
มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรักษามิตรภาพความสัมพันธ์
ระหว่างคนสองคน ที่ไม่ได้มีเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกัน
ให้คงอยู่ได้ยาวนาน 

 
 
 
 
บนเส้นทางเดินที่อ่อนไหว
เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่า
เราจะเดินต่อไปได้นานอีกแค่ไหน 
หรือมันอาจจะสิ้นสุดทางเดิน
 
 

 
 
 
 
 
และหากเราเดินไปจนถึงสุดทางจริงๆ
ฉันมั่นใจได้ว่า ความรู้สึกดีๆของเราจะยังคงอยู่
 
 
 
 
ดอกไม่ยิ้มได้ (O.o)
 
ความรู้สึกที่สวยงาม...
 
 
 
ปล.ดูออกไหม ดอกไม้ยิ้ม ^__^
 

ความรู้สึก

posted on 20 Mar 2011 23:00 by indirect
หลายครั้ง ที่ความรู้สึก ยากเกินจะอธิบาย
 
โดยเฉพาะความรู้สึกที่ได้สั่งสม และก่อตัวขึ้น เป็นตึกสูงใหญ่
 
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ความรู้สึกนั้น จะไม่สามารถอธิบายได้
 
 
คำหนึ่งคำ ทำให้เกิดความรู้สึกได้มากมาย
 
ภาพหนึ่งภาพ สามารถบอกอะไรได้มหาศาล
 
คนที่ไม่ได้พูดแม้ซักถ้อยคำ ก็สามารถบอกความรู้สึกได้ ผ่านแววตาและสีหน้า
 
 
 
 
 
ในวันที่ฉันและเพื่อนๆจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาอยู่ภายในห้องเรียนเป็นครั้งสุดท้าย
 
ก่อนที่จะต้องแยกจากกันไปตามทางของแต่ละคนที่ได้เลือกเอาไว้
 
คุณครูที่ปรึกษาให้เสนอให้มีการออกไปแสดงความรู้สึกที่ตนมีต่อเพื่อน ต่อสถาบัน หรืออวยพรต่างๆนาๆ
 
โดยที่การออกไปแสดงความรู้สึกในครั้งนี้นั้น คุณครูจะสุ่มเลือกคนออกไป เพราะไม่มีใครเสนอตัวออกไปเลยซักคนเดียว
 
การสุ่มออกไปแสดงความรู้สึกหน้าั้ชั้นเรียนเป็นไปอย่างติดขัด ครูจึงให้ออกไปพูดโดยเรียงตามโต๊ะ
 
เพื่อนแต่ละคน กล่าวถึงความรู้สึกที่พบกันตั้งแต่พบ จนจะจาก กล่าวขอบคุณสถาบัน คุณครู
 
และมิตรภาพระหว่างเพื่อน และอวยพรให้กันด้วยความจริงใจ
 
ถึงคราวที่ฉันต้องออกไปพูดบ้าง ฉันคิดไว้อย่างดีว่าจะพูดถึงสิ่งใดบ้าง ฉันเดินไปด้วยความมั่นใจ
 
" ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่มีให้กัน ขอบคุณที่........."
 
การกล่าวแสดงความรู้สึกของฉันได้ครั้งนั้น ฉันพูดได้เพียงแค่หนึ่งประโยค กับอีกไม่กี่คำเท่านั้น
 
ฉันเสียใจที่พูดได้ไม่หมด เพียงเพราะน้ำตาที่เ่อ่อล้นจนไหลไม่หยุด ...ฉันพูดต่อไม่ได้
 
 
แต่ฉันก็หวังว่าเพื่อนๆคงเข้าใจในความรู้สึกของฉัน ที่ไม่สามารถกลั่นออกมาได้ด้วยคำพูด
 
เพียงแต่เป็นน้ำใสๆที่ไหลรินออกมาจากดวงตา เท่านั้น
 
 
 
 
บางครั้ง คำพูด ก็ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกได้